Claire Goll

Claire Goll  Alles is ijdelheid

Claire Goll (1890–1977) was een Duits-Franse schrijfster en dichteres, bekend om haar scherpe geest, poëtische taal en bewogen leven. Ze schreef in het Frans en Duits en stond aan de zijlijn van grote literaire bewegingen, zoals het surrealisme en het expressionisme. In Alles is ijdelheid keert Goll met indringende observaties en een wrange eerlijkheid terug naar haar herinneringen aan liefde, oorlog en verlies. Het is een boek vol weemoed en ironie, waarin haar afrekening met de leegte van roem en schoonheid doorklinkt. Haar taal is helder en intens, en haar stem uniek: die van een vrouw die alles heeft gezien en niets meer hoeft te verbergen.

Alles is ijdelheid is een boek dat je niet alleen leest, maar ondergaat. Claire Goll schrijft met zo’n intensiteit en helderheid dat haar herinneringen bijna de jouwe worden. Terwijl je bladert, voel je hoe haar woorden spiegels worden, pijnlijk, ontroerend, confronterend. Je herkent jezelf in haar eenzaamheid, haar verlangens, haar scherpzinnige blik op het leven en de mensen. Als je je ogen sluit, ben je even daar: in haar tijd, haar wereld, haar hoofd. Goll laat zien hoe ijdel de mens kan zijn, maar ook hoe diep en echt het leven kan voelen, juist in zijn vergankelijkheid.

#citaat

“Ik ben niet bevreesd, noch voor de ouderdom noch voor de dood, maar berusting is me schrikbeeld. Nooit zou ik aan de oevers waar braafheid en gezapigheid wonen, willen aanleggen. Ik ben nu vijfentachtig, ik schrijf nog steeds en ik zou nog tot liefhebben in staat zijn.”  

Dit #citaat heeft iets poëtisch: de woorden resoneren als een gedicht en laten je haar levenskracht voelen. Een mooi voorbeeld van hoe ze in zinnen haar poëtische zelf laat spreken.