Henriette Polak

In de voetsporen van Henriette Polak,

Stadswandeling door Zutphen

Zutphen, de trotse Hanzestad aan de IJssel, ademt geschiedenis. Terwijl ik door de oude binnenstad wandel, lijkt elke steen een verhaal te fluisteren. De smalle straatjes kronkelen als tijdlijnen tussen verleden en heden. Hier, tussen de middeleeuwse gevels en statige panden, volg ik de sporen van een bijzondere vrouw: Henriette Polak, kunstverzamelaar, mecenas en een van de grote pleitbezorgers van de figuratieve kunst in Nederland.

Bij het Stedelijk Musea Zutphen, waar haar naam nog altijd weerklinkt, sta ik even stil. Het is alsof haar geest hier nog rondwaart, liefdevol over de schilderijen en beelden die ze ooit verzamelde. Ze geloofde in schoonheid die begrijpelijk is voor ieder mens, kunst die raakt zonder woorden.

Mijn route voert langs de Berkel, over de Walburgiskerk met haar toren die trots boven de stad uittorent, en door hofjes waar stilte en tijd elkaar omarmen. In een klein café aan de Houtmarkt drink ik koffie en denk aan Henriette, aan haar scherpe geest, haar onafhankelijkheid, haar overtuiging dat kunst het leven mooier en menselijker maakt.

Zutphen laat zich zien zoals zij het ooit zag: een stad vol licht, karakter en verfijning. Elke straatsteen, elke trapgevel lijkt een stille hulde aan haar nalatenschap. En terwijl ik verder wandel, voel ik me een beetje dichter bij haar, bij haar idealen, bij dat eeuwige verlangen naar schoonheid dat in Zutphen nog altijd leeft.

Een stad, een vrouw, een erfenis, verbonden in tijd en hart.