Wandeling richting verkiezingen

Wandeling richting verkiezingen

Langs de weg staat het bord. Kleurrijk, schreeuwend bijna, vol beloftes en gezichten.

Ik loop erlangs, niet snel, want mijn blik blijft hangen bij elk vakje.

Woorden als zekerheid, eerlijk, natuurlijk, samen vooruit.

Allemaal willen ze het beste, zeggen ze.

Voor het land, voor het volk, voor ons.

En toch voel ik die twijfel die zachtjes in mij knaagt.

Wie spreekt waarheid, wie verkoopt hoop?

Wie ziet de mens, niet alleen de stem?

Ik denk het te weten, maar ook weer niet.

De keuzes lijken helder, maar de wereld is troebel.

Argwaan sluimert, want beloftes klinken mooier in verkiezingstijd dan in werkelijkheid.

Toch wil ik geloven. In verandering, in saamhorigheid, in luisteren naar elkaar.

We leven in een tijd waarin meningen botsen als golven op de kust.

Iedereen heeft gelijk,  in zijn eigen zee van overtuiging.

Maar wat als we even stilstaan, luisteren naar het ruisen van de wind,

naar de verhalen achter de stemmen?

Misschien vinden we dan weer een stukje begrip,

een beetje vertrouwen, een sprankje hoop.

Mijn wandeling richting verkiezingen is er een van nadenken, voelen, wegen.

Niet zwart of wit, maar in tinten van menselijkheid.

Ik hoop dat we straks niet alleen stemmen uit angst,

maar uit vertrouwen in een toekomst waarin we samen durven te bouwen.

Waar men niet schreeuwt om gehoord te worden,

maar luistert om te begrijpen.

Misschien ligt daar wel de echte winst,

niet in zetels, maar in saamhorigheid.

Onmyway & Passingby

Apeldoorn, oktober 2025