De herfst is misschien wel het mooiste jaargetijde. Zodra je het Orderbos inloopt richting Park Berg en Bos, merk je hoe de natuur verandert. De lucht is fris en helder, met die typische geur van vochtige aarde en gevallen bladeren. Overal kleuren de bomen in warme tinten: rood, bruin, oranje en goudgeel, alsof de natuur zelf een schilderij heeft gemaakt.
De bladeren dwarrelen zachtjes naar beneden, als een rustige regen van kleur. Soms kraken ze onder je voeten, soms vormen ze een zacht tapijt waar je bijna geruisloos overheen loopt. Op de fietspaden liggen eikels verspreid, soms onschuldig, maar soms verraderlijk glad. Je kunt er bijna van balen, en misschien zelfs van vallen.
Langs de vijver schittert het water, waarin de bomen zich spiegelen. Een fontein spat omhoog en vangt het zonlicht, dat zich breekt in een kleine regenboog. Alsof de natuur een beloning geeft aan wie de tijd neemt om stil te staan en te kijken. Eenden trekken rustig hun banen door het water, terwijl Archie nieuwsgierig alles in zich opneemt, snuffelend, kijkend, genietend van dezelfde wandeling.
In dit seizoen is het bos een plek van rust en verwondering. Elke stap vertelt je dat de natuur zich klaarmaakt voor de winter, maar dat ze eerst nog één keer uitbundig schittert in geur, kleur en gevoel.
Een wandeling door het Orderbos naar Berg en Bos is in de herfst niet zomaar een wandeling, het is een reis door een levend schilderij, waar elke boom, elk blad en zelfs elke eikel een verhaal meeschrijft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.