In stilte

Soms vertrekt iemand stil,

zonder afscheid, zonder waarschuwing,

alsof de wind hem zacht heeft meegenomen.

Maar in dat stille vertrek leeft liefde door 

in wie jij bent, in wat je samen deelde,

in het zachte gemis dat niet verdwijnen zal,

maar langzaam, heel langzaam,

verandert in herinnering met glans.

Geen kans om afscheid te nemen, geen woorden meer kunnen wisselen, dat snijdt diep.

Ik wens ieder die dit meemaakt kracht, zachtheid en stilte om dit te kunnen dragen.

Moge de herinneringen aan je  broer, zus, ouder, kind, ieder die je missen moet, hoe stil ook, als warme golven bij je terugkomen.

Je hoeft dit niet in één keer te begrijpen of te verwerken.

Laat verdriet er gewoon zijn, het mag.  Er is geen tijd aan rouwen, het gaat in golvende bewegingen.  Golf mee, wanneer jij wilt. 

Liefs