Zweven tussen hart en hoofd

Zweven tussen hart en hoofd

Onmyway · Passingby

Vandaag zijn de Tweede Kamerverkiezingen.

Ik wandel, zoals bijna elke dag, langs mijn stembureau.

Geen rij, geen drukte.

Alleen wat mensen die in en uit lopen, alsof stemmen voor hen net zo vanzelfsprekend is als ademhalen.

Ik loop verder.

Mijn stempas zit nog netjes in de envelop, de enorme kandidatenlijst ligt ongeopend op tafel. Te groot, letterlijk én figuurlijk.

Ik zweef.

Ik twijfel.

Stem ik met mijn hart?

Sociaal, warm, op de mens gericht.

Of met mijn verstand, zakelijk, nuchter, op stabiliteit en koers?

Soms lijkt stemmen net als wandelen:

je weet waar je bent begonnen, maar niet altijd waar je precies uitkomt.

En misschien is dat juist de charme.

Tot 21.00 uur kan ik nog besluiten.

Nog wat ommetjes maken, nog wat gedachten laten waaien.

Misschien wandel ik straks om 20:50 naar binnen, met paspoort en stempas in de hand, hoofd vol overwegingen, hart rustig.

Of misschien niet.

Vandaag zweef ik.

Maar ook dat is een vorm van onderweg zijn.