Tijdens een spontane ontmoeting, tijdens een van mijn wandelingen vertrouwde iemand mij een verhaal toe dat me opnieuw liet stilstaan bij wat ik in de loop van mijn leven bij zóveel mensen heb gezien: verborgen verdriet, schaamte, zwijgen en de last van een verleden dat nooit hardop werd uitgesproken.
Het inspireerde me om een essay te schrijven over die stille verhalen die onder het oppervlak leven, over mishandeling waar nooit woorden voor waren, over het zwijgen om erbij te horen, over onzekerheid die het echte zelf overschreeuwt, en over de pijn van geheimen die generaties lang blijven hangen.
Een essay over mensen, en over hoe hun levens soms gevormd worden door wat nooit gezegd werd.
Binnenkort hier op mijn blog.
https://puri1959.blogspot.com/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.