Bijzonder en Puur: Wandelbingo, een foutje en een frisse start

Soms begint een wandeling niet met een stap, maar met een vergissing.

Op mijn wandelbingo-kaart zag ik een deur met nummer 20. Op een andere kaart stond een plaatje met een deur met nummer 100. Zonder erbij na te denken ging ik driftig op zoek: huisnummer 20, huisnummer 100, eenvoudig toch?

Maar vandaag ontdekte ik dat ik het helemaal verkeerd had begrepen. Lieve wandel maatje Tineke was zo lief om mij er op te wijzen. Oeps, Oeps...🫣

De opdracht was: vind een huisnummer onder de 20 en één boven de 100.

Een kleine nuance, maar groot genoeg om me vrolijk terug te sturen naar af. De bingo-kaart mag opnieuw. En eigenlijk voelt dat best fijn, alsof ik mezelf een nieuwe ronde gun: frisse blik, nieuwe kansen, nieuwe ontdekkingen.

Want vandaag liepen we een prachtige route: van Univé- Accres wandeluitdaging 7, naar Paleis het Loo. Goed doorstappend, luisterend, kijkend, ademend. Het was een route die ik nog eens wil doen, dit keer in mijn uppie. Niet omdat het gezelliger is alleen, maar omdat ik hem opnieuw wil beleven, de bomen, het licht, het ritme van mijn eigen stappen, de ruimte in mijn hoofd, beelden vastleggen. Bingokaart op foto voltooien.

Groeien door te wandelen.

Bovendien gebeurde er iets bijzonders vandaag na de wandeling, Tineke en ik werden geïnterviewd voor de Univé-site, over de wandeluitdaging van de Bas van de Goor Foundation. Wim heb ik er nog gauw bij gehaald voor de volledigheid. Er zijn zelfs foto’s van ons gemaakt. Wat begon als een stap voor mijn samen doen, groeit uit tot veel meer: zichtbaarheid, verbinding, nieuwe ervaringen, en vooral persoonlijke groei.

Het voelt bijna symbolisch: net zoals ik de juiste huisnummers moest zoeken, leer ik ook steeds beter naar mezelf te kijken. Wat heb ik nodig? Wat past bij mij? Wat mag opnieuw, en wat mag zachtjes achterblijven?

Elke wandeling blijkt een spiegel, en elke vergissing een glimlach waard.