Eerste sneeuw van het nieuwe jaar.
De lucht houdt even adem,
wit daalt neer zonder haast.
Het nieuwe jaar wordt stil geopend,
alsof de tijd opnieuw mag beginnen.
Sporen verdwijnen onder zachtheid,
oude stappen worden toegedekt.
Wat was, mag rusten.
Wat komt, ligt open en licht.
De wereld fluistert geen beloften,
maar legt hoop neer
in dunne, koude vlokken—
genoeg om rustig verder te gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.