Harrie

Een voortuin vol verhalen

Met de krant Oss en Omgeving onder mijn arm, een kop koffie binnen handbereik, en de stilte van mijn huis in Apeldoorn om mij heen, sla ik de pagina’s open.

Mijn wandelmarathon in Egmond aan Zee ligt achter me. De schoenen zijn uit, herinneringen netjes opgevouwen, net als mijn tas. Alles weer op zijn plek, en ik ook.

En dan is hij daar.

Harrie.

Mijn vakantiebuurman uit Boekel. Bijna 89 jaar.

Vriend, maatje meer dan buurman.

Zijn voortuin vult de pagina. Een echte eye catcher, net zoals in het echt. Bloemen, kleuren, verzamelingen met een ziel. Harrie heeft vaker in de krant gestaan, zijn passie is geen geheim. Maar deze keer raakt het me anders.

Ik voel mijn hart sneller kloppen.

Omdat ik hem ken.

Omdat ik naast hem heb gezeten.

Omdat ik met hem heb gelachen, getoerd in zijn 45-km “Ferrari”, gezwegen ook.

Omdat ik tijdens mijn vakanties dagen met hem mag optrekken,simpel, echt, waardevol.

Trots welt op. En dankbaarheid.

Dat ik Harrie mag kennen.

Dat hij er is.

Dat vriendschap soms gewoon naast je woont, met bloemen in de voortuin en verhalen achter de voordeur.

Sommige mensen laten sporen na zonder het te weten.

Harrie is zo iemand. 🌼