Wandelen, ontmoeten en onverwachte verbindingen, Egmond aan Zee.
Drie uur wandelen voor vijftien kilometer. Inclusief tussenstops, kaartstempels, foto’s maken en simpelweg even stilstaan bij wat is. Wandelen over strand: zand onder mijn voeten, water aan mijn zijde, heuvels op en af. Het weer werkte mee, de route was duidelijk, maar makkelijk was het allerminst.
De laatste vijfendertig minuten waren afzien. Mijn lichaam gaf signalen: warmte, vermoeide benen, spieren die eigenlijk wilden stoppen. En toch liep ik door. Stap voor stap. Adem in, adem uit.
Op precies dat moment kwam er een vriendelijke jonge man naast mij lopen. Hij begon te praten, aan één stuk door. Over van alles en nog wat. Ik luisterde, knikte, glimlachte. Ik wist: veel van zijn woorden zal ik niet onthouden. Maar hém vergeet ik niet. Zijn aanwezigheid, zijn stem, zijn energie… die trokken mij erdoorheen.
Samen liepen we verder, alsof we moeder en zoon waren. Zij aan zij, richting de eindstreep. Laatste stempel. Medaille in mijn hand. Ik bedankte hem oprecht.
Wie weet tot een volgende wandeling, ergens in het land.
Op mijn laatste krachten liep ik verder, dwars door de winkelstraat, het hart van Egmond aan Zee. Mijn blik al op oneindig, gericht op de pendelbus. Het was inmiddels twaalf uur, een mooi moment om richting station Heiloo te gaan.
En toen kwam de grootste klapper van de dag.
Ik ging zitten naast een vriendelijk ogende vrouw. We raakten aan de praat. Zij had de 21 kilometer gelopen. Voor de zoveelste keer. En morgen? Dan ging ze wéér. Ze vertelde over haar eindeloze wandelingen, haar kilometers, haar liefde voor lopen. Indrukwekkend. Voor mij: een voorbeeld.
En toen zei ze ineens: “De mooiste wandelingen loop ik in Spanje. Ik heb meerdere Caminos gelopen.”
Alsof er een knop werd omgezet. Mijn vermoeidheid viel weg. Mijn ogen begonnen te stralen en ik riep spontaan: “O wat leuk… ik ben Spaanse!”
Daar, op die bank, in de bus, begon iets nieuws. Wat hopelijk het begin is van vele wandelingen samen en app-contact onderweg.
¡Hola Hermien, yo me llamo Puri!
Wandelen brengt je verder dan kilometers alleen. Soms brengt het je precies bij de mensen die je moet ontmoeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.