Strandhuisjes

Het is weer zover. Het seizoen van de strandhuisjes is geopend. Alsof er een geheim signaal is gegeven, trekken mensen massaal richting de kust. De stad wordt ingeruild voor zand tussen de tenen, het ritme van de dag voor het ritme van de golven.

Langs onze Nederlandse stranden verschijnen ze weer, die charmante rijtjes huisjes. Keurig op een rij, soms strak en modern, soms een beetje scheefgezakt van alle zomers die ze hebben doorstaan. Maar stuk voor stuk hebben ze iets onweerstaanbaars. Ze beloven rust, vrijheid en, laten we eerlijk zijn, een tikje romantiek.

Wie het geluk heeft er eentje te bezitten, is nu druk in de weer. Schilderen, schroeven, slepen met stoelen, kussens en windschermen. Er wordt gepoetst alsof de koning op bezoek komt, terwijl het uiteindelijk vooral zand is dat de hoofdrol speelt. Want hoeveel je ook schoonmaakt, het strand wint altijd. En dat is misschien maar goed ook.

Anderen verhuren hun huisje met liefde (en een klein beetje strategisch inzicht), zodat ook de minder fortuinlijken kunnen proeven van het strandleven. Want laten we eerlijk zijn: wakker worden met de zon die langzaam over de zee kruipt, dat doet iets met een mens. Het licht dat je bijna persoonlijk lijkt te begroeten, alsof het zegt: “Goed dat je er bent.”

En dan die avonden. De zon zakt langzaam weg, de lucht kleurt van goud naar zachtroze, en daar zit je dan. Voor je huisje. Wijntje in de hand, boek op schoot,  dat je stiekem nauwelijks leest omdat het uitzicht veel interessanter is. De stilte is geen leegte, maar een soort volle rust. Het ultieme gevoel van zomer en vrijheid.

Waarom zou je nog naar het buitenland willen? Alles wat je zoekt, ligt hier. Dichterbij dan je denkt. Geen lange wachtrijen, geen gedoe met koffers, gewoon… de zee. En een huisje dat even van jou is. Of helemaal van jou, als je tot de gelukkigen behoort.

Misschien is dat wel de grootste luxe van allemaal. Niet het huisje zelf, maar het gevoel dat je er krijgt. Dat je nergens anders hoeft te zijn. Dat dit moment genoeg is.

En eerlijk is eerlijk: een beetje zand in je bed hoort daar gewoon bij.