Goedemorgen Boekel
Koud, mistig, stil… en zo vertrouwd.
Een ochtendwandeling door een slapend dorp,
waar mijn adem wolkjes tekent
en mijn gedachten langzaam ontwaken.
Dit zijn de momenten
waar geen haast bestaat,
alleen stappen, stilte
en een dag die nog open ligt.
Mist omarmt het dorp
mijn voetstappen zeggen niets
Boekel droomt nog voort
Koude ochtendlucht
jas dicht, handen diep verstopt
rust loopt met mij mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.